Actie in de mortel 

De afgelopen weken, maanden eigenlijk, lijkt het soms wel of ik met niks anders bezig ben dan met pensioen en AOW. En dat is eigenlijk ook wel een beetje zo. Juist voor onze mensen, die meestal jong met werken beginnen en vaak zwaar werk doen, zijn dat hartstikke belangrijke onderwerpen. Elders op onze website valt te lezen wat we doen om voor onze achterban op deze punten het maximale er uit te slepen.

Maar natuurlijk is de bond ook met allerlei andere zaken bezig. Het 'normale' vakbondswerk gaat ten slotte gewoon door. Onze sectoren hebben nog steeds last van de crisis en zo af en toe hebben we problemen bij het afsluiten van een cao. Zo was ik gisteren in Nieuwegein waar we een actiebijeenkomst voor mortelwerknemers hadden georganiseerd. Een erg succesvolle actiebijeenkomst, met een fors grotere opkomst dan vooraf ingeschat. Dat zegt natuurlijk heel veel. Het zegt dat er grenzen zijn voor zowat de meest flexibele mensen die er in de bouw rondlopen en rondrijden. Grenzen aan wat je als werkgever van werknemers kunt vragen. Grenzen aan wat je als werkgever van je mensen kunt afpakken.
 
Het conflict in de sector draait om het nòg flexibeler inzetten van de mensen en ze daar dan mìnder voor betalen. Ik heb werkgevers uitgedaagd om eens samen met ons te kijken naar de afspraken over een arbeidstijdenmodel die we onlangs met Ballast Nedam maakten. Zo kan het namelijk ook: samen met ons en de mensen en op een manier waar beide partijen profijt van hebben. Ik denk dat mortelwerkgevers er verstandig aan doen die oproep serieus te nemen. In het belang van hun medewerkers. In hun eigen belang. En in dat van de sector als geheel.

De toespraak waarmee ik gisteren de actiebijeenkomst opende, vind je hier.