“We werken tegen de pijngrens aan maar de opleveringsdatum halen we”, aldus bedrijfsleider Dennys de Nijs in Blok 17 op IJburg in Amsterdam: 215 woningen en bedrijfsruimten eronder. Dennys is een van negen neven die een opmerkelijk familiebedrijf runnen: De Nijs uit Warmerhuizen
“We zijn op factoren gestuit waardoor we het bouwproces niet meer beheersten. Al kunnen we pas de laatste paar maanden gewoon doorbouwen toch halen we de afgesproken tweeënhalf jaar. Op topdrukte liepen er 200 mensen van een stuk of 40 onderaannemers, 4 uitvoerders, 1 bedrijfsleider en 3 werkvoorbereiders.”
GELUIDSOVERLAST
De eerste toekomstig bewoner loopt nu over de galerij van een appartementengebouw. Van het prijzige denkproces over de losse, dunne, geprofileerde en bovenal geluidloze betontegels met rubberen stroken onder zijn voeten heeft hij geen idee. “In het ontwerp zat de staalconstructie van de galerij vast aan het gebouw. Vanwege de GIW voorwaarden moest het worden losgekoppeld om eventuele geluidoverlast te reduceren. En de hardhouten galerijdelen voldeden niet aan de eisen van brandwering. Lang geleden ben ik gestopt ontwerpen te becommentariëren”, reageert de bedrijfsleider grinnikend op onze kritiek over horizontale aluminium lamellen langs de galerij om vervolgens bijna lyrisch de natuurstenen wand in het trappenhuis te bevoelen: "Deze stenen zijn speciaal hiervoor gebakken en de voeg is in beide muren anders".
MICROBETON
Vlak voor hij bij het bouwteam aanschoof zag Dennys een presentatie van Woningborg over reacties van bewoners op bouwfouten. “Dat hout wordt spekglad dus ik wilde daar sowieso vanaf.’ Aangezien het ontwerp nog steeds niet in de noodzakelijke akoestische ontkoppeling van de galerijen voorzag en onduidelijk was of het voldeed aan de brandvertragende voorschriften moest de ontwikkelaar het plan ombouwen en liep ons bouwproces in de soep."
Hoeveel kostte dat oponthoud?
“Je hebt het dan over ongelooflijk veel geld, misschien wel meer dan een miljoen. Je hebt het bouwproces niet meer onder controle want zonder staalconstructie kun je niet metselen. Een betonnen galerij kon de fundering niet hebben. We hebben nog uitgetest om of een verhuizer een wasmachine op natuursteen kon laten vallen. Nee dus. Microbeton is waterdicht dus ijzer roest niet en de staalconstructie is aangepast voor een rubberen strook eronder."
WINST
Heeft De Nijs nog wat aan blok 17 verdiend?
“Ik mag blij zijn als we quitte spelen. In de bouw hoeft niet elk project winstgevend te zijn, soms doe je iets omdat het mooi is en leerzaam voor toekomstige projecten. Maar hierop dachten we winst te maken.”
Wat merken jullie van de crisis?
“Onze orderportefeuille voor nu en komend jaar ziet er veelbelovend uit al moeten we eraan trekken en gaan projecten ook de koelkast in. Gelukkig doen we zowel utiliteitsbouw, restauratie, innovatie als woningbouw. We hebben een bouw- en een projectontwikkelingstak en een moderne timmerfabriek waaromheen wel 35 mensen werken. ”
NORMALISATIE
Voor de bouw betekent de crisis niet alleen treurigheid, vindt Dennys De Nijs. "Het was tijd voor een kentering. In een overspannen markt huur je soms timmermannen in die nauwelijks een hamer kunnen vasthouden. En dan die ongelooflijke levertijden: een jáár voor een aluminium kozijntje, hek of stukje glas. Al het staal uit de Hoogovens ging naar China en was in Nederland alleen tegen waanzinnige prijzen te krijgen. Onderaannemers bieden zich nu weer aan. Een beetje normalisatie is goed, het moet alleen niet te lang duren voor onze 270 mensen”.
SOCIAAL
Een hele verantwoording, jullie bedrijf heeft een goede reputatie op sociaal gebied.
Ernstig: “Onze algemeen directeur Thijs is op sociaal gebeid enorm betrokken. Hij denkt de goede werkgever te kunnen blijven die we in onze dorpsgemeenschap altijd waren. We proberen het werknemers zo goed mogelijk naar de zin te maken juist ook in waardering en betrokkenheid. Dienstverbanden van 25 jaar en 40 jaar zijn bij ons gewoon. We onderhouden een goede relatie met vakbonden, hameren op het naleven van alle veiligheidsmaatregelen, er is een KAM-coördinator en we huren regelmatig de jongens van Aboma in om over een werk te lopen. In onze ondernemingsraad zijn alle geledingen vertegenwoordigd.”
GROTE SPELER
"Je kunt geen gebouw van cultureel aanzien in Amsterdam noemen of De Nijs is erbij betrokken,” meldt Dennys trots. “De restauratie van de Hermitage, de prestigieuze nieuwe bibliotheek OBA, het concertgebouw en de stadsschouwburg in Haarlem. Deze traditie werd gestart door mijn vader die begin jaren zestig een school bouwde met de bekende architect Joop van Stigt. Sindsdien werkten we met bekende architecten als Aldo van Eyck en Theo Bos en nu zijn wij een grote speler in Amsterdam.
OPA
het begon allemaal met het eenmanszaakje van metselaar opa De Nijs. “Voor een profiel ging ie naar de plaatselijke timmerman in Warmerhuizen. Van zijn zeven kinderen traden zijn vier zonen tot het bedrijf toe: een metselaar en drie timmerlieden. Na de oorlog kwam mijn vader erbij en nog een oom. Toen in de nieuwe Wieringermeer boerderijen moesten komen wonnen twee ooms - zonder dat opa het wist - een aanbesteding. Ziek ging opa op bed liggen tot oma hem eruit jaagde: ‘aan het werk, je zit eraan vast.’ Op mijn vraag of ze er wat aan hadden overgehouden meldde mijn oom: "een betonmolen”, lacht Dennys die het bedrijf halverwege de jaren tachtig kwam versterken bij de eigendomsoverdracht van tweede naar derde generatie. “Ik ben de laatste vijf jaar met zijn gezin in een bouwkeet woonde zoals elke opzichter vroeger deed.”
Is er 1 baas of doen jullie daar niet aan?
“Zeker, de drie directeuren behoren tot de oudsten. Ik ben een van twee bedrijfsleiders, twee uitvoerders dan een neef op calculatie en een op de administratie. Maar het hoofd administratie komt niet uit de familie en zo zijn er meer.”
Is er geen vrouwelijke De Nijs in de zaak?
“Sinds kort werken er ook nichten uit de derde en vierde generatie op het secretariaat.”
IMAGO
Zou het niet bijdragen tot een beter imago als ook de naam van de bouwer vergelijkbaar prominent in beeld kwam als van de architect?
“Met een imagoprobleem kampt de bouw al van oudsher. Ik vraag me al een tijdje af waarom alle gebruiksartikelen merkgebonden zijn maar een woning nooit.
Waarom koop je wel een fiat maar geen De Nijs-woning?
Bouwers proberen zich wel meer te profileren. Al bij al vind ik dat Blok 17 er strak en netjes bij staat niet in de laatste plaats dankzij ons. Waarom dan niet ons logo in alle sleutels?
Publicatiedatum: 01-03-2009